|
Selçuk’ta; 14 ilköğretim okulu, 3 orta öğretim Kurumu bulunmakta; 5626
öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 301 öğretmen görev yapmaktadır.
İlçede, sağlık hizmetleri 1 Devlet Hastanesi, 4 Sağlık Ocağı, 3 Sağlık
Evi tarafından verilmektedir. İlçenin ekonomisi ağırlıklı olarak turizme
dayalıdır. Bunun yanında tarım ve hayvancılıkta önemli bir gelir
kaynağıdır.
Selçuk, Antik Çağ'ın en önemli yerleşim yerlerinden biri olmuştur.
Selçuk’ta bulunan tarihi yapıların büyük bir bölümü ayaktadır. Efes ören
yeri, Türk ve dünya turizmi açısından çok önemli bir merkezdir. Efes
Arkeoloji Müzesi ülkemizin en çok ziyaret edilen müzelerinin başında
gelir. Selçuklu sanatının en önemli eserlerinden biri olan İsa Bey Camii
Selçuk’tadır. Cami, hem avlulu Türk camii tipinin, hem de Anadolu
sütunlu camilerinin bilinen en eski örneğidir. Selçuk’ta ayrıca, Şirince
köyü, kırsal turizmin güzel bir örneğidir. Pamucak Plajı, kıyı
turizminin çok daha gelişeceği bir alan olarak ortaya çıkmaktadır.
Selçuk dünyanın en büyük açık hava müzelerinden biri olarak kabul
edilebilir. İlk çağın en ünlü şehirlerinden biri olan Efes, Küçük
Menderes Nehri'nin sularını boşalttığı körfezin yakınında kurulmuştur.
Tarıma elverişli toprakları, Doğu’ya açılan büyük bir ticaret yolunun
başında oluşu, gerek Antik Çağ'da, gerekse de Hristiyanlık döneminde çok
önemli bir dini merkez oluşu, tarihe büyük bir kent olarak geçmesini
sağlamıştır. İlim ve sanat dünyasında da adını duyurmuş, ünlü kişiler
yetiştirmiştir. Bunlar arasında, rüya tabircisi Artemidorus, şair
Kallinos ve Hipponaks, filozof Herakleitos, ressam Parrhasius, gramer
bilgini Zenodotos sayılabilir.
Efes’in tarihi M.Ö. 6. binyıl a kadar uzanmaktadır. Bu sonuca son
yıllarda Arvalya ve Çukuriçi höyüklerinde ele geçen bulgularla
varılmıştır. Ayasuluk Tepesi’nde yapılan kazılar da burada Erken Tunç
Çağı’ndan Hellenistik Çağ’a kadar kesintisiz yerleşmenin var olduğunu
göstermiştir. Bu da eski Efes’in Ayasuluk Tepesi’nde olduğunu, buranın
Anadolu kavimleri ve Hititler tarafından iskan edildiğini
ispatlamaktadır. Ayrıca Hitit yazılı metinlerinde Apasas olarak geçen
kentin bu kent olduğu da kesinleşmiştir.
Strabon ve Pausanias gibi yazarlar, tarihçi Herodot, Efesli şair
Kallinos gibi antik kaynaklar Efes’in Amazonlar tarafından kurulduğuna
ve yerli halkın Karyalılar ve Lelegler’den oluştuğuna işaret
etmektedirler.
M.Ö. 1050'de Androklos, diğer eski Yunan kolonistleri gibi Anadolu’ya
gelmiş, Efes ve civarını almıştır. Efes, M.Ö. 7. yüzyıl da Kimmerler’in
istilasına uğrar ve Artemis Tapınağı yerlebir edilir. M.Ö. 560’da kent
Lidyalılarca Artemision çevresine taşınır. M.Ö. 386'da akdedilen Kral
Barışı’nın sonunda Efes, Büyük İskender’in gelişine dek sürecek olan
Pers egemenliği altına girer.
Bugün gezilen Efes, büyük ölçüde, Büyük İskender’in generallerinden
Lysimakhos tarafından M.Ö. 300’lerde kurulmuştur. Efes, Bizans Çağı’nda
tekrar yer değiştirmiş ve ilk kurulduğu Ayasuluk Tepesi’ne gelmiştir.
1304 yılında Aydınoğulları Beyliği'nin eline geçmiş ve 1426 yılında
Osmanlı Devleti topraklarına katılmıştır. 1914’de Ayasuluk adı Selçuk
olarak değiştirilmiş ve Kurtuluş Savaşı sonrasında bir süre Akıncılar
adıyla İzmir'in Kuşadası ilçesine bağlı bucak olan Selçuk; 1954 yılında
Kuşadası'nın Aydın'a bağlanması üzerine Torbalı'nın bucağı olmuş,
1957’de İzmir’in bir ilçesi durumuna getirilmiştir.
Selçuk genelinde ilaçlama yaptığımız böcekler; hamam böceği, tahta
kurusu, kalorifer böceği, kara fatma, oryantal hamam böceği, Amerikan
hamam böceği, hamamböceği, Alman hamam böceği, çiyan, bit, pire, çıyan,
kene, fare, akrep, örümcek, kırk ayak, yılan, tahta kurdu, ağaç kurdu,
kırkayak, tespihböceği, tesbihböceği, tespih böceği, tesbih böceği,
güve, çekirge, gümüş böceği, ev faresi, lağım faresi, çatı faresi,
fındık faresi vb. şeklinde sıralanabilir. |
